Και μετά, τι;

 
Μπορεί κανείς να ασκεί κριτική και να μη συμφωνεί, συνολικά ή μερικά, για κάτι που συνέβη ή εξακολουθεί να συμβαίνει, εκφράζοντας με τους ακόλουθους τέσσερις τρόπους τη διαφωνία του αυτή:

1^ος  Να διαμαρτύρεται, γιατί αυτό τον ενοχλεί και τον βρίσκει αντίθετο, σύμφωνα, βέβαια, με την προσωπική του άποψη, υποκειμενική πολλές φορές, αλλά και αντικειμενική κάποιες άλλες.

2^ος: Να «γκρινιάζει», όταν δηλαδή διαμαρτύρεται συνεχώς, έτσι, γιατί του φταίνε τα πάντα και κυρίως οι άλλοι. Είναι η περίπτωση που την έχουμε συναντήσει, λίγο ή πολύ, σχεδόν όλοι μας και που αρκετές φορές είναι μια κατάσταση που δεν υποφέρεται και υπάρχει κίνδυνος… να σου σπάσει τα νεύρα! Είναι, όμως, και η περίπτωση που συμβαίνει κατά κανόνα στα κόμματα της αντιπολίτευσης, μόλις αυτά, βέβαια, πάψουν να κυβερνούν, όπου τότε, κατ’ αυτά, όλα «έβαιναν καλώς¹»!

3^ος: Να επιχειρηματολογεί, να κάνει δηλαδή κριτική με βάση στοιχεία, που, εάν είναι πραγματικά, η κριτική αυτή είναι καλά τεκμηριωμένη και είναι χρήσιμη, φαινόμενο βέβαια όχι και τόσο συνηθισμένο. Ειδικά στη δημοσιογραφία, η βιασύνη, για να πάρουμε την καλύτερη περίπτωση, να σχολιαστεί, κυρίως, ένα οικονομικό ή πολιτικό γεγονός, δεν αφήνει τον χρόνο που είναι αναγκαίος, για να τεκμηριωθεί με επάρκεια η σχετική κριτική, με αποτέλεσμα, αυτή συνήθως να καταπίπτει πολύ εύκολα μόλις έρθει σε αντιπαράθεση με μια αντίθετη, καλά όμως προετοιμασμένη, άποψη, αδιάφορο εάν η τελευταία είναι τελικά σωστή ή όχι.

4^ος: Να παραθέτει, εκτός από τέτοια στοιχεία, και προτάσεις, κάτι όμως που, αν γίνεται σωστά, είναι διαδικασία αρκετά έως πολύ επίπονη και χρονοβόρα. Τότε, στην περίπτωση αυτή η κριτική είναι όχι μόνο χρήσιμη, αλλά και εποικοδομητική, διαφορετικά, οι προτάσεις αυτές είναι, όπως λένε, «του ποδαριού» ή γίνονται για δείξει ότι έχει απλώς κάτι διαφορετικό ή καλύτερο, δήθεν, να προτείνει, ειδικά μάλιστα εάν αυτό το τελευταίο είναι και ευχάριστο στο ακροατήριο.

Γιατί τα λέμε αυτά; Μα, γιατί με αυτό το άρθρο, που είναι το τρίτο στη σειρά και αναφέρεται πάλι στα μέτρα που λαμβάνονται για την πρόληψη της μετάδοσης του κορωνοϊού, υπάρχει κίνδυνος να θεωρηθεί ότι τα όσα αναφέρονται έχουν γίνει πλέον κουραστικά και δεν συμβάλλουν εποικοδομητικά, όπως θα περίμενε κανείς, στο θέμα αυτό, αποτελώντας, τελικά, απλώς μέρος μιας γενικότερης σχετικής «γκρίνιας»!

Το ερώτημα, όμως, είναι: ισχύει αυτό πράγματι; Για να δούμε;

Όπου η επανάληψη δεν σημαίνει ότι μάθαμε κιόλας!

Στα γαλλικά υπάρχει μια φράση που λέγεται συχνά για κάτι που συμβαίνει μεν, αυτό, όμως, έχει επαναληφθεί και στο παρελθόν και το έχει κανείς ήδη δει: déjà vue.

Κάτι αντίστοιχο φαίνεται να συμβαίνει και με τα παραπάνω μέτρα. Ξεκινούν από ένα αυστηρό lockdown, συνεχίζονται με μια προοδευτική χαλάρωση των μέτρων και, όταν η εξάπλωση του κορωνοϊού αρχίζει να φαίνεται ή δεν την έχουμε προλάβει και ο τελευταίος δείχνει πάλι ξεκάθαρα τα δόντια του και μας απειλεί, ξεκινάμε πάλι από την αρχή, πάλι δηλαδή lockdown, πάλι μέτρα, αυστηρά ή λιγότερο αυστηρά, ανάλογα με την περίπτωση, και η ζωή μας, λέμε τώρα, συνεχίζεται.

Στην πραγματικότητα, βέβαια, εκτός από τον ατέρμονα αυτό κύκλο, τίποτε δε συνεχίζεται κανονικά, ούτε η ζωή μας, ούτε η οικονομία, ούτε το εμπόριο, ούτε οι δουλειές, ούτε και τα σχολεία. Όλα αυτά σέρνονται, περιμένοντας, με την υπομονή μας να έχει, μετά από τόσο καιρό, σχεδόν εξαντληθεί, πότε θα τελειώσει αυτό το μαρτύριο.

Το χειρότερο είναι ότι η επανάληψη αυτή, με την αλληλοδιαδοχή των lockdowns και της απόσυρσης αυτών, το περιβόητο «ακορντεόν», μας έχει οδηγήσει στο να παραδεχτούμε παθητικά ότι αυτό είναι, δεν μπορεί να γίνει τίποτε άλλο. Έτσι, το πάθημα δεν μας γίνεται και μάθημα!

Τις ή τι φταίει;

Για να επαναλαμβάνεται όμως ο κύκλος αυτός σημαίνει ότι κάποιος ή κάτι, ένα ή πολλά, φταίει. Ας δούμε, λοιπόν, δύο από αυτά που λέγονται και έρχονται, έτσι, πρόχειρα, στο μυαλό, μαζί όμως και με τον σχετικό αντίλογο που υπάρχει:

-    Το lockdown και τα μέτρα μετακίνησης των πολιτών πρέπει να είναι πιο αυστηρά και να κρατάνε για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, έτσι, ώστε να περιοριστεί όσο είναι δυνατόν περισσότερο ο κορωνοϊός.

Αντίλογος: Σωστά, αλλά, εάν γίνει έτσι, αυτή την κατάσταση, όπως φάνηκε και σε άλλες χώρες, ούτε ο κόσμος, αλλά ούτε η οικονομία μπορεί τελικά να την αντέξει, με εξαίρεση μόνο χώρες, όπως η Κίνα², που είναι μια τεράστια σε μέγεθος και οικονομία χώρα και έχει ένα πολίτευμα (εντάξει, περί καθεστώτος πρόκειται στην πραγματικότητα) που και το lockdown και την καραντίνα μπορεί να τα εφαρμόσει σε ολόκληρες περιοχές με απόλυτο κυριολεκτικά τρόπο, απαγορεύοντας κάθε μετακίνηση και θέτοντας σε καραντίνα τριών εβδομάδων και κάθε εισερχόμενο στη χώρα, όταν βέβαια επιτρέπει την είσοδο.

-   Φταίει οι επιτροπή των επιδημιολόγων και η κυβέρνηση που η μεν πρώτη δεν προτείνει και η δεύτερη δεν λαμβάνει τα σωστά μέτρα.

Αντίλογος: Εδώ, ισχύει αυτό που λένε: Όποιος είναι έξω από τον χορό, πολλά τραγούδια λέει! Και αυτό ισχύει όχι μόνο για όλους αυτούς που ξαφνικά, όσο περνάει ο καιρός, όλο και πληθαίνουν και έγιναν ειδικοί στο θέμα αυτό, παραγνωρίζοντας την πολυπλοκότητα και δυσκολία που, όπως θα δούμε παρακάτω, αντικειμενικά υπάρχει, αλλά και για την αντιπολίτευση, αφού και η τελευταία μπορεί να κατηγορεί πανεύκολα³ κάθε εμπλεκόμενο, λέγοντας μάλιστα και προτείνοντας, εκ του ασφαλούς, βέβαια, πράγματα που δεν μπορείς παρά να πεις: Εντάξει παιδιά, ευχαριστώ, δεν θα πάρω άλλο, ο λόγος σας με χόρτασε, κρατήστε κάτι και… για τον εαυτό σας!

Τα του Καίσαρος τω Καίσαρι

Δεν φταίει, λοιπόν, κανείς και τίποτε; Όλα γίνονται σωστά; Όχι, βέβαια! Και λάθη έγιναν, και γίνονται, και παραλήψεις διαπιστώνονται.

Πρέπει, όμως, καλόπιστα να αναγνωριστεί ότι μια σειρά μέτρων έχουν ληφθεί και λαμβάνονται, που είτε στοχεύουν άμεσα στην καταπολέμηση της εξάπλωσης του κορωνοϊού, είτε στην ενίσχυση του συστήματος Υγείας, είτε τέλος στη στήριξη επιχειρήσεων και εργαζομένων που επλήγησαν από την πανδημία.

Έτσι, ελήφθησαν μέτρα για τον περιορισμό των κινήσεων των πολιτών στο εσωτερικό της χώρας, για τον έλεγχο, όσο ήταν εκ των πραγμάτων εφικτό, των εισερχομένων σε αυτήν καθώς και για τη σημαντική αύξηση του αριθμού των λεωφορείων που εξυπηρετούν τις αστικές συγκοινωνίες, για τις οποίες τόσος λόγος, και δικαίως, γίνεται, ενώ επίκειται πολύ σύντομα και ο διαγωνισμός για την προμήθεια 1.300 νέων.

Για την ενίσχυση του συστήματος Υγείας ελήφθησαν και λαμβάνονται μια σειρά μέτρων, με την πρόσληψη μεγάλου αριθμού μόνιμου ιατρικού και επικουρικού προσωπικού και τον προγραμματισμό με διαδικασίες express πολλών άλλων, την αύξηση των κλινών ΜΕΘ που υπερδιπλασιάστηκαν⁴ καθώς και την καθιέρωση (επιτέλους) υποχρεωτικά της χρήσης μάσκας, μετά όμως από αδικαιολόγητη αργοπορία, βασική αιτία που, μαζί με την ουσιαστικά ανεξέλεγκτη κυκλοφορία των πολιτών και τη χαλάρωση των μέτρων, στοίχισε πολύ σε κρούσμα και έφερε το σύστημα Υγείας στα όρια του.

Τέλος, για τη στήριξη επιχειρήσεων και των εργαζομένων τους, που είτε επλήγησαν από την πανδημία είτε έκλεισαν με κυβερνητική εντολή και ανεστάλησαν οι συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων σε αυτές, ελήφθησαν από την έναρξη της πανδημίας μια σειρά μέτρων, ενώ νέα μέτρα λαμβάνονται για τη στήριξη τους, με την επιβολή του τελευταίου στη σειρά lockdown. Όλα αυτά, όμως, τα οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται, αλλά και τα διάφορα άλλα, λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά, εκτείνονται στον βαθμό που επιτρέπει η οικονομία μας ή καλύτερα, για να μην το ξεχνάμε, μέχρι εκεί που φτάνουν αυτά που δανειζόμαστε!

Παρ’ όλα αυτά, το βασικό πρόβλημα, δηλαδή ο κορωνοϊός, παραμένει απειλητικός και είναι εδώ. Έτσι, επιδημιολόγοι και κυβέρνηση καταφεύγουν βασικά στο έσχατο μέτρο στις περιοχές εκείνες όπου η εξάπλωση του ιού αυτού δείχνει ότι πάει να ξεφύγει και να γίνει ανεξέλεγκτη, δηλαδή αυτό του lockdown, το κλείσιμο των καταστημάτων, σε μια προσπάθεια να περιοριστεί ακόμα περισσότερο η κίνηση των πολιτών, που θεωρείται, και είναι, μια βασική αιτία μετάδοσης του κορωνοϊού, με δραματικές, όμως, επιπτώσεις για την οικονομία της περιοχής και της χώρας γενικότερα.

Το χειρότερο, όμως, είναι ότι, όταν χαλαρώνουν τα μέτρα για να ανακουφιστούν κάπως καταστηματάρχες, εργαζόμενοι και η ταλαίπωρη οικονομία μας, αντιστρέφονται τα πράγματα, η πανδημία πάλι φουντώνει και ξανά πάλι από την αρχή!

Αδιέξοδο ή μήπως θα μπορούσε κάτι ακόμη να γίνει!

Από τα παραπάνω φαίνεται, έτσι δείχνει τουλάχιστον η κατάσταση, ότι το πρόβλημα είναι εξαιρετικά σύνθετο και δυσεπίλυτο και απόλυτες λύσεις δεν υπάρχουν, γιατί, ας μην κρυβόμαστε, παρά τα όποια μέτρα που λαμβάνονται, και, μέχρις ότου εμβολιαστεί ικανό ποσοστό του πληθυσμού, ό κορωνοϊός θα μας ταλαιπωρεί και το πρόβλημα θα παραμένει.

Ποιο, όμως, τελικά είναι αυτό ή αυτά που πραγματικά φταίνε και θα μπορούσαν να γίνουν, αλλά δεν έγιναν, ώστε να απαλύνουν τις επιπτώσεις στην Υγεία και την οικονομία; Μα, κυρίως δύο πράγματα, που είναι, όμως, ιδιαίτερα σημαντικά, δηλαδή:

1^ον  Όταν προτείνεις μέτρα, πρέπει να καθορίσεις επακριβώς και το πώς αυτά θα εφαρμόζονται! Μετά, βέβαια, θα πρέπει να τα εφαρμόζεις κιόλας, για να μην αποδειχθεί ότι αυτά είναι όπως οι νόμοι, που ψηφίζονται μεν κατά δεκάδες, σπάνια, όμως, φροντίζει ή νοιάζεται κανείς να τους εφαρμόσει ή να δει, τουλάχιστον, εάν εφαρμόζονται!

2^ον  Εφόσον είναι γενικά αποδεκτό ότι η εξάπλωσης του κορωνοϊού οφείλεται στην κινητικότητα των πολιτών, γιατί κανείς από τους αρμοδίους δεν κάνει κάτι, ώστε να αλλάξει⁵ το σύστημα αυτό με το οποίο επιτρέπεται σε κάποιον να βγαίνει έξω, ένα σύστημα που είναι πραγματικά τόσο διάτρητο, αφού επιτρέπει να βγαίνει όποτε θέλει, όσες φορές θέλει, για τον ίδιο ακριβώς λόγο, και μάλιστα για απεριόριστο, πρακτικά, χρονικό διάστημα!

Σχετικά, όμως, με το τελευταίο, εάν οι αρμόδιοι θεωρούν ότι δεν μπορούν ή δεν ξέρουν πώς να το αλλάξουν ή δεν μπορεί αυτό το σύστημα να αλλαχτεί, τουλάχιστον ας εφαρμόσουν τον περιορισμό ότι η έξοδος για ατομική άσκηση πρέπει να γίνεται για πραγματικούς λόγους και όσο το δυνατόν πιο κοντά στην κατοικία του αιτούντος, για να μην παρατηρείται το φαινόμενο να βγαίνει κάποιος για άσκηση και να κάθεται να πίνει «αραχτός» καφέ με την παρέα του στα παγκάκια ή να μένει στην άκρη της Αττικής και να «βολτάρει», έτσι, για άσκηση, στον Φλοίσβο και τη Βουλιαγμένη!

Και τώρα, τι κάνουμε;

Τώρα, βέβαια, θα πείτε: Βαλτός είσαι κι εσύ; Εδώ, κοντεύουμε να τρελαθούμε τόσον καιρό από τα μέτρα και την κλεισούρα και εσύ προτείνεις να κλειστούμε ακόμα περισσότερο;

Εδώ, αγαπητοί μου, αν και αυτό που προτείνεται δεν είναι ένας πρόσθετος περιορισμός, αλλά λελογισμένη χρήση του δικαιώματος εξόδου, ώστε και οι σχετικές ανάγκες να ικανοποιούνται και οι επιχειρήσεις να παραμείνουν ζωντανές, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, υπάρχουν δύο μόνο επιλογές, διαλέγεις και παίρνεις, δηλαδή:

-   Ή εφαρμόζουμε σοβαρά τα μέτρα και περιορίζουμε στο ελάχιστο και για τους απολύτως αναγκαίους λόγους τις μετακινήσεις μας, έτσι, ώστε, μαζί με τον εμβολιασμό του κόσμου που θα αυξάνει σταδιακά, και εμείς να ανακτήσουμε την όποια, άλλα πραγματική, κανονικότητα στη ζωή μας και οι επιχειρήσεις μαζί με τις χιλιάδες τους εργαζομένους τους να μην πουν «πάπαλα», μέχρι εδώ ήταν!

-   Ή σερνόμαστε όλοι μας, εμείς, οι επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι και η οικονομία από το ένα lockdown στο άλλο (εξάλλου, αυτό ήδη έχει γίνει αποδεκτό και μας το ξεκαθάρισε ήδη ο πρωθυπουργός) και… ο Θεός (τι να προλάβει κι αυτός;) ας βάλει το χέρι του ή για να είμαστε πιο ρεαλιστές, «ο σώζων εαυτόν, σωθήτω»!

Καλό, όμως, είναι στην κατάσταση που βρισκόμαστε και στο δίλημμα του τι πρέπει να κάνουμε να θυμόμαστε κι αυτό που είπε ο Ρωμαίος φιλόσοφος Lucius Anneus Seneca:

Δεν είναι ότι επειδή τα πράγματα είναι δύσκολα, που δεν προσπαθούμε, αλλά είναι ότι επειδή δεν προσπαθούμε, που τα πράγματα είναι δύσκολα!

Επίλογος

Ζούμε, λοιπόν, πάλι ένα νέο lockdown, το 3^ο στη σειρά. Βέβαια, δεν έχει αλλάξει, βασικά, κάτι σε σχέση με το προηγούμενο. Πάλι κλείσιμο των καταστημάτων, που μόλις είχαν προλάβει να πάρουν μια ανάσα ζωής, πάλι «αυστηρά» μέτρα, πάλι κλείσιμο των σχολείων, προς μεγάλη λύπη, βέβαια, των πιτσιρικάδων, που είχαν ξεφύγει από τα στενά όρια του σπιτιού τους και ξαναβρήκαν το μαθητικό περιβάλλον και τους φίλους τους, αλλά και των γονιών τους, που δεν ξέρουν τι να τους κάνουν όλη την ημέρα μέσα στο σπίτι, και βέβαια, ας μην το ξεχνάμε, και αυτών των μαθητών του Γυμνασίου⁶.

Αν, τώρα, ρωτάτε: Καλά, ας δεχτούμε κι αυτό το lockdown. Μετά όμως, τι; πιστεύω ότι η απάντηση σας έχει ήδη δοθεί και πρέπει να την έχετε πλέον καταλάβει· Μια από τα ίδια!

Παρατηρήσεις

1^η: Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος για τον οποίο δεν πρέπει να είναι κανείς οπαδός ενός κόμματος, οποιουδήποτε, τόσο διότι απεμπολεί το βασικότερο δικαίωμα που του δίνει το δημοκρατικό πολίτευμα, δηλαδή να κρίνει το κόμμα αυτό ελεύθερα, επιβραβεύοντας το ή όχι τελικά με τη ψήφο του, όσο και για να μην τον θεωρούν ότι είναι και χρυσόψαρο, που όχι μόνο έχει κοντή μνήμη, αλλά τρώει και ό,τι του πετάξουν!

2^η: Βέβαια αυστηρότατο και με μεγάλη διάρκεια lockdown εφάρμοσε και η Αυστραλία σε περιοχές τεράστιες σε έκταση και με εκατομμύρια πληθυσμό, επιτυγχάνοντας εντυπωσιακά μεν αποτελέσματα, όχι όμως μόνιμα και με τεράστιο οικονομικό για τη χώρα και τη ψυχική υγεία των κατοίκων κόστος.

3^η: Σε μια τόσο κρίσιμη, αλλά και δύσκολη από πλευράς εξεύρεσης λύσης, εποχή, το να βρεις λόγους για να κατηγορήσεις κάποιους, τουλάχιστον, κυβερνητικούς χειρισμούς είναι ό,τι πιο εύκολο. Το να κατηγορείς, όμως, την κυβέρνηση ότι δεν προχωρά στους εμβολιασμούς των πολιτών τη στιγμή που υπάρχει πανευρωπαϊκό πρόβλημα, λόγω της καθυστέρησης παραδόσεων των εμβολίων από τις φαρμακοβιομηχανίες, ή ότι δεν κάνει κάτι για το «σπάσιμο» των πατεντών για την παρασκευή των εμβολίων, ώστε αυτά να μπορούν να παραχθούν και από άλλες εταιρίες, άλλων χωρών, προκαλεί τουλάχιστον απορία για το επίπεδο αυτών που τα λένε (είναι άλλο θέμα, όπως καταλαβαίνετε, η εξαγορά των πατεντών αυτών ή η συνεργασία των φαρμακοβιομηχανιών που τις κατέχουν με άλλες αντίστοιχες). Τουλάχιστον, εάν δεν γνωρίζουν το πώς λειτουργεί η αγορά ή παραγνωρίζουν το γεγονός ότι τα κράτη, ανεξάρτητα από φιλικές μεταξύ τους σχέσεις, κοιτάζουν πάντα και πρώτα απ’ όλα τα δικά τους συμφέροντα ή, επιτέλους, εάν δεν έχουν ικανούς συμβούλους σε θέματα επικοινωνίας και δεν ήξεραν, τουλάχιστον δεν ρώταγαν, όπως λέει και η πάντοτε σοφή λαϊκή ρήση!

4^η: Σύμφωνα με στοιχεία της ίδιας της ΠΟΕΔΗΝ στο τέλος του 2019 λειτουργούσαν μόνο 557 κλίνες ΜΕΘ, ενώ μετά ένα έτος, δηλαδή αρχές Δεκεμβρίου του 2020, οι κλίνες αυτές, σύμφωνα με στοιχεία που παρέθεσε ο υπουργός Υγείας κ. Κικίλιας, ο αριθμός αυτών έφτασε τις 1.305.

5^η: Σε προηγούμενο άρθρο, https://simpletruths4all.blogspot.com/2021/02/blog-post.html, είχαμε αναφερθεί εκτενώς στο θέμα αυτό, σε άλλο δε, https://simpletruths4all.blogspot.com/2020/12/blog-post.html, όταν είχε τεθεί το δίλημμα σχετικά με το εάν τα καταστήματα πρέπει ή όχι να παραμένουν ανοικτά, είχαμε αναφέρει με λεπτομέρεια πώς αυτό θα μπορούσε να γίνει, χωρίς όμως να δημιουργεί και πρόβλημα με επιδείνωση της πανδημίας. Έτσι, αν και ακούστηκαν από την επιτροπή των επιδημιολόγων, που εισηγούνται τα μέτρα στην κυβέρνηση, κάποιες φωνές που έλεγαν ότι πρέπει να μπει κάποιος κόφτης στο τρόπου που επιτρέπονται οι έξοδοι, φαίνεται ότι η κυβέρνηση προτίμησε το… να χορεύουμε όλοι υπό τους ήχους του οικονομικού «ακορντεόν»! Εδώ, όμως, ισχύει αυτό που αποδίδεται ότι είπε ο Σενέκα: το λανθάνειν εστί ανθρώπινον, το εμμένειν εστί σατανικόν!

 6^η Κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τους μαθητές του Γυμνασίου, που δεν πρόλαβαν να πουν καλά - καλά ένα γεια στους φίλους τους και ξαναγύρισαν στο σπίτι τους και στην τηλεκπαίδευση. Τι να πουν, όμως, και οι μαθητές του Λυκείου οι οποίοι, με τόσο καιρό που έχουν να επιστρέψουν στις τάξεις τους και να παρακολουθήσουν δια ζώσης μαθήματα, είναι πολύ αμφίβολο σε τι μαθησιακό επίπεδο βρίσκονται πραγματικά, γεγονός που γίνεται ακόμα χειρότερο για αυτούς της 3^ης Λυκείου, που έχουν να δώσουν και εισαγωγικές εξετάσεις. Δυστυχώς, για τους τελευταίους φαίνεται ότι θα ισχύσει αυτό που λέει γραφικός παρουσιαστής αθλητικής τηλεοπτικής εκπομπής σε κάποιους από το κοινό του, με τους οποίους δεν συμφωνεί:  Άντε, γεια!

ΑΝΟΙΓΜΑ ΛΙΑΝΕΜΠΟΡΙΟΥ; ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΜΕ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΗΜΙΜΕΤΡΑ!

Στη ζωή μας αντιμετωπίζουμε συχνά διλήμματα, άλλα πραγματικά και σοβαρά και άλλα πλασματικά ή δευτερεύοντα, όπου καλούμαστε να αποφασίσουμε μεταξύ δύο κυρίως διαθέσιμων επιλογών.

Σήμερα, δυστυχώς, αυτό που αντιμετωπίζουμε ως κοινωνία, όλοι, πρωθυπουργός και αρμόδιοι υπουργοί, επιδημιολόγοι και υπηρεσίες υγείας, ιατροί και νοσηλευτές στα νοσοκομεία, καταστηματάρχες και απλοί πολίτες, είναι ίσως από τα πιο δύσκολα, αφού, φαίνεται τουλάχιστον, ότι πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα στο να ανοίξει το λιανεμπόριο την περίοδο των εορτών (υπάρχει όμως και το μετά, μην το ξεχνάμε) και να σωθούν από την οικονομική καταστροφή χιλιάδες άτομα, ιδιοκτήτες των καταστημάτων και όσοι απασχολούνται σε αυτά, με ορατό κίνδυνο όμως, κατά τα φαινόμενα, την ασυγκράτητη εξάπλωση του κορωνοϊού και τον θάνατο δεκάδων (μόνο;) συμπολιτών μας ή το αντίθετο, να επιλέξουμε δηλαδή να σωθούν ανθρώπινες ψυχές, με τίμημα, όμως, τον θάνατο, πιθανότατα, ενός ολόκληρου κλάδου της οικονομίας;

Μια απόφαση που ταλάνισε, για αρκετό διάστημα, την επιτροπή των επιδημιολόγων που εισηγούνται στην κυβέρνηση τα μέτρα που κατ’ αυτήν πρέπει να ληφθούν και την κυβέρνηση που θα πρέπει να λάβει μια απόφαση· με την πρώτη, βλέποντας την κατάσταση με τα κρούσματα και τους νοσηλευόμενους με κορωνοϊό στα Νοσοκομεία να παραμένει σε ανησυχητικό επίπεδο, να εισηγούνται, αν και αντιλαμβάνονται το οικονομικό πρόβλημα που θα δημιουργηθεί, να μην ανοίξει το λιανεμπόριο, από φόβο μήπως από την κινητικότητα των πολιτών και τον επακόλουθο συνωστισμό επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο η κατάσταση και τη δεύτερη, την κυβέρνηση, να βρίσκεται κυριολεκτικά μεταξύ σφύρας και άκμονος, διστάζοντας τι πρέπει τελικά να αποφασίσει.

Και τελικά… ο κύβος ερρίφθη: click-away

Δεδομένου, λοιπόν, ότι κανείς δεν διατίθεται να σηκώσει το βάρος του ότι εξαιτίας του συνάνθρωποι μας θα χάσουν τη ζωή τους, η απόφαση της κυβέρνησης έκλινε προς την πλευρά της εισήγησης των επιδημιολόγων, μόνο που, για να μετριάσει κάπως την εντύπωση, αποφάσισε να ανοίξουν και δύο κλάδοι, κομμωτήρια (και κουρεία) καθώς και βιβλιοπωλεία, εντελώς δευτερεύουσας, βέβαια, οικονομικής σημασίας, πρωτεύουσας, όμως, ο πρώτος, για τις κυρίες (εορτές βλέπετε!).

Για να γλυκάνει, όμως, κάπως το «χάπι» και σε όσους διατηρούν (ακόμη) καταστήματα λιανικής, ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, εξειδικεύοντας τα μέτρα, είπε ότι θα επιτραπεί και η λιανική πώληση, αλλά μόνο με τη μέθοδο «click-away», δηλαδή την προαγορά ειδών και την παραλαβή τους από εξωτερικό χώρο του καταστήματος.

Το μέτρο, όμως, αυτό ήρθε κυρίως για να αντισταθμίσει κάπως τις μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρούνται στις παραδόσεις από τις εταιρίες Ταχυμεταφορών¹ και όχι, όπως είναι ευνόητο, για να υποκαταστήσει το άνοιγμα του λιανεμπορίου, αφού, καθ’ ομολογίαν των ίδιων των εκπροσώπων του κλάδου, μόνο ένα 10% των καταστημάτων, αυτών κυρίως που εμπορεύονται τυποποιημένα ήδη, θα μπορέσει ουσιαστικά να χρησιμοποιήσει τη μέθοδο αυτή (βρείτε, αν μπορείτε, μια γυναίκα – ας αφήσουμε τους άνδρες - που θα αγοράσει ένα φόρεμα, χωρίς προηγουμένως να το προβάρει!).

Το κυριότερο, όμως, είναι ότι με το μέτρο αυτό δεν εμποδίζεται η κινητικότητα των πολιτών, που είναι και το ζητούμενο, αφού, ούτως ή άλλως, θα πρέπει να μεταβούν στο κατάστημα για να παραλάβουν την παραγγελία τους!

Εξ αιτίας του προβλήματος… Ποιο, όμως, είναι αλήθεια το πρόβλημα;

Όταν αντιμετωπίζουμε ένα δίλημμα, αυτό που πρέπει πρώτα απ’ όλα να εξετάσουμε είναι αν οι δύο επιλογές που έχουμε είναι πράγματι αυτές που νομίζουμε ή καλύτερα μόνον αυτές. Για να φτάσουμε, όμως, εκεί πρέπει να εξετάσουμε και κάτι άλλο· είναι πράγματι αυτό το πρόβλημα που, για να το λύσουμε, έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα στις επιλογές αυτές ή το πρόβλημα που έχουμε είναι κάποιο άλλο που, για τη λύση του, οι επιλογές που έχουμε είναι κάποιες άλλες, ενδεχόμενα πιο εύκολες ή/και πιο ανώδυνες, ή ακόμα ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε καμιά επιλογή, αφού η λύση είναι βασικά μία;

Μα, γιατί τα λέμε αυτά; Γιατί η όλη ιστορία ξεκινά από το ότι τα Νοσοκομεία έχουν σχεδόν «φρακάρει» από ασθενείς με κορωνοϊό και από το ότι, όπως φαίνεται, τα έκτακτα μέτρα που ελήφθησαν (lockdown) δεν απέδωσαν, τουλάχιστον στον βαθμό που όλοι ήλπιζαν.

Εδώ, όμως, είναι και αυτό που πρέπει να προσέξουμε, γιατί το πρόβλημα με την πληρότητα των Νοσοκομείων είναι το αιτιατό, το αποτέλεσμα. Το πρόβλημα με τα μέτρα είναι κυρίως το αίτιο, αυτό που δημιουργεί την όλη κατάσταση.

Για να εξετάσουμε, λοιπόν, λίγο πιο προσεκτικά τα μέτρα αυτά που η μεν Πολιτεία επέβαλε, οι δε πολίτες, υποτίθεται, ότι έπρεπε να ακολουθούν;

Εν αρχή εγένετο… η επιτυχία. Στη συνέχεια όμως…

Η ιστορία με τον κορωνοϊό στη χώρα μας ξεκίνησε προς το τέλος Φεβρουαρίου και, μετά τα πρώτα σε τοπικό επίπεδο έκτακτα μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας σε περιοχές που επλήγησαν, κατέληξε, 23 Μαρτίου, στο να ληφθούν τα πρώτα έκτακτα μέτρα περιορισμού της κίνησης πολιτών, lockdown, σε εθνικό τώρα επίπεδο, με υποχρέωση αποστολής sms στον αριθμό 13033 ή συμπλήρωσης γραπτής άδειας κατά την έξοδο από το σπίτι.

Τα μέτρα αυτά υπήρξαν αποτελεσματικά, αφού, προς το τέλος Απριλίου, η πανδημία φάνηκε να τίθεται υπό έλεγχο, γεγονός που οδήγησε την κυβέρνηση να ανακοινώσει σχέδιο σταδιακής άρσης των περιοριστικών μέτρων μετακίνησης και επανέναρξης της λειτουργίας των επιχειρήσεων και στη συνέχεια, στις αρχές Μαΐου, την άρση της υποχρέωσης αποστολής sms ή συμπλήρωσης γραπτής άδειας για την έξοδο από το σπίτι.

Το περίεργο εδώ είναι ότι, ενώ στο πρώτο αυτό lockdown τα μέτρα αυτά υπήρξαν άκρως επιτυχημένα και αποτελεσματικά, τα ίδια ακριβώς μέτρα στο δεύτερο lockdown, που επιβλήθηκε πάλι σε εθνικό επίπεδο στις αρχές Νοεμβρίου, φαίνεται αυτά να είναι αναποτελεσματικά ή ακριβέστερα να περιορίζουν την εξέλιξη της πανδημίας με πολύ αργό ρυθμό, γεγονός που οδήγησε στην παραπάνω, καταδικαστική ουσιαστικά, απόφαση να μην ανοίξει ο κλάδος του λιανεμπορίου, τουλάχιστον μέχρι την εορτή των Θεοφανείων.

Τα μέτρα: Ένα παπούτσι για όλες τις περιστάσεις;

Τι συνέβη λοιπόν; Οι λόγοι που προβάλλονται είναι κυρίως τρεις:

♦   Ο μεγάλος εφησυχασμός που υπήρξε σε όλο το προηγούμενο διάστημα, εφησυχασμός που έφτασε στο σημείο τα άτομα να επιδεικνύουν συμπεριφορές που λες και η πανδημία όχι μόνο είχε τελειώσει, αλλά ότι ούτε καν προηγουμένως είχε υπάρξει!

♦   Η μεγάλη διασπορά του ιού στη χώρα, γεγονός που έκανε την ιχνηλάτηση των κρουσμάτων πρακτικά να είναι αδύνατη.

♦   Η καθυστέρηση στην έγκαιρη λήψη των νέων εκτάκτων μέτρων²

Υπάρχουν, όμως, και δύο ακόμα λόγοι, λόγοι που προβάλλονται περισσότερο και ως δικαιολογία, δηλαδή:

♦   Στο μεν πρώτο lockdown ο κόσμος είχε τρομοκρατηθεί, η πανδημία ήταν κάτι πρωτόγνωρο και οι σκηνές από το Bergamo της Ιταλίας, που δεν προλάβαιναν να θάψουν τους νεκρούς, δεν άφηνε και πολλά περιθώρια για εφησυχασμούς. Όλοι, οι περισσότεροι τουλάχιστον, ακολούθησαν ευλαβικά τα μέτρα και, το κυριότερο, περιόρισαν σημαντικά τις μετακινήσεις τους.

♦   Στο δεύτερο, όμως, συνετέλεσε και η ψυχική κυρίως κούραση, αυτή που σε πιάνει όταν πιστεύεις ότι ανέβηκες το ύψωμα και τελείωσες και αντί για αυτό βλέπεις, όταν το ανέβεις, ότι έχεις να ανέβεις όχι μόνο ένα ακόμα ύψωμα, αλλά ένα βουνό ολόκληρο. Συνετέλεσε, όμως, και αυτό που λέγεται συνήθεια από επαναλαμβανόμενα γεγονότα, δηλαδή ότι είναι άλλο να ακούσεις για πρώτη φορά ότι πέθανε έστω και ένας από τον κορωνοϊό και άλλο να ακούς, κάθε μέρα, ότι πέθαναν εκατό άτομα!

Αυτό, όμως, που σχεδόν αποσιωπάται είναι ότι τα περιοριστικά για την κίνηση των πολιτών μέτρα είναι σχεδόν διάτρητα, αφού έτσι, όπως, έχουν καθοριστεί και για τους λόγους που μόλις αναφέραμε, οι πολίτες μπορούν και τα παραβιάζουν νομότυπα(!) όποτε θέλουν. Συγκεκριμένα, μπορούν να επικαλούνται όποια επιλογή θέλουν, όσες φορές θέλουν μέσα στην ίδια ημέρα και σχεδόν για όσο χρονικό διάστημα θέλουν, αν και το τελευταίο δεν είναι απαραίτητο, αφού μπορεί ανά πάσα στιγμή να συμπληρώνουν τη γραπτή άδεια.

Έτσι, δεν είναι περίεργο, γιατί φαίνεται στους δρόμους να κυκλοφορεί τόσος πολύς κόσμος. Και μετά, οι επιδημιολόγοι αναρωτιούνται γιατί δεν βλέπουν αισθητή πτώση στον αριθμό των κρουσμάτων!

Δεν είναι ανάγκη να επιλέγουμε τι, οι άνθρωποι ή οι επιχειρήσεις, θα πεθάνει!

Επανέρχεται, λοιπόν, το κλασικό ερώτημα: Τι μέλλει γενέσθαι; Ιδανικές λύσεις μπορεί στην προκειμένη περίπτωση να μην υπάρχουν, οι ακόλουθες, όμως, προτάσεις³ σχετικά με τις μετακινήσεις εκτός σπιτιού, αυτές που, όταν δεν προσέξουμε, αποτελούν μια από τις κύριες αιτίες μετάδοσης του ιού, θα μπορούσαν να διευκολύνουν να αποφύγουμε το παραπάνω διόλου ευχάριστο δίλημμα, και μάλιστα πιο μόνιμα, πέραν δηλαδή της εορταστικής περιόδου.

Γεωγραφικοί περιορισμοί

Αυτό που ισχύει σήμερα, σχετικά με το θέμα αυτό, είναι ότι απαγορεύονται γενικά οι μετακινήσεις από μία Περιφερειακή ενότητα (Π.Ε.) σε άλλη⁴, όπου οι Περιφερειακές αυτές ενότητες στην πλειονότητα τους ταυτίζονται με τους τέως Νομούς, που είναι μια καταργημένη βαθμίδα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης (1833 έως 2010), οπότε τέθηκε σε ισχύ το πρόγραμμα «Καλλικράτης».

Εξαίρεση στον παραπάνω περιορισμό, αν και δεν θα έπρεπε και πρέπει να διορθωθεί, αποτελεί ολόκληρη η Αττική που θεωρείται για τις μετακινήσεις αυτές ως μια περιφερειακή ενότητα, αν και χωρίζεται, λόγω της εξαιρετικά μεγάλης σε αυτήν συγκέντρωσης πληθυσμού, σε πραγματικές Π.Ε., οκτώ (8) τον αριθμό μάλιστα, που είναι βέβαια κατά πολύ μικρότερες σε έκταση απ’ ότι οι υπόλοιπες στην Ελλάδα, π.χ. Π.Ε. Βορείου Τομέα Αθηνών, Δυτικού Τομέα, Ανατολικής Αττικής κ.λπ., κάτι που πιθανόν δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι, ακόμα και δημοσιογράφοι, θεωρώντας ότι πρόκειται απλώς για Τομείς και διαχωριστικές διαιρέσεις και όχι για ξεχωριστές Π.Ε. 

Αυτό, βέβαια, για να γίνει κατανοητό και να μην προκληθεί σύγχυση και μη ηθελημένη παραβίαση των όρων μετακίνησης, θα πρέπει να γίνει συστηματική ενημέρωση των πολιτών μαζί με μια σειρά άλλων μέτρων, όπως την τοποθέτηση σχετικών πινακίδων σε βασικούς δρόμους στα όρια μεταξύ Π.Ε., κάτι παρόμοιο με αυτό που έγινε και με τον δακτύλιο στην εκ περιτροπής κυκλοφορία των οχημάτων, την ενημέρωση των επιβατών των λεωφορείων και λοιπών μέσων μεταφοράς επιβατών, όταν η διαδρομή αυτών διασχίζει διαφορετικές Π.Ε., και τυχόν άλλων μέτρων που θα κριθούν αναγκαία, έτσι, ώστε να γίνει κατανοητό ότι π.χ. η περιοχή Χολαργού ανήκει σε διαφορετική Π.Ε. (Βόρειος Τομέας Αθηνών) από εκείνην των Αθηνών (Κεντρικός Τομέας Αθηνών) και ότι όποιος κατεβαίνει για αγορές από εκεί στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας, που βρίσκονται καλώς ή κακώς συγκεντρωμένα πολλά από τα καταστήματα, είναι δυνητικά παραβάτης.

Χορήγηση αδείας εξόδου από το σπίτι

Αυτή, για να πάψει η καταστρατήγηση τόσο των ωρών εξόδου όσο και του αριθμού αυτών για τον ίδιο σκοπό την ίδια ημέρα, προτείνεται να χορηγείται μόνο μέσω αποστολής sms στον αριθμό 13033, όπου, όμως, η έγκριση της θα γίνεται σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται σε αυτά που θα ακολουθήσουν.

Βέβαια, σε αυτό μπορεί να αντιταχθεί το ότι κάποιοι ηλικιωμένοι δεν έχουν κινητό τηλέφωνο ή δεν είναι εξοικειωμένοι με την αποστολή sms. Ο αντίλογος στο τελευταίο είναι ότι αυτοί μπορεί να βρουν κάποιον, όπως γίνεται και τώρα που τους τυπώνει το σχετικό έγγραφο μετακίνησης, που θα τους βοηθήσει να στείλουν το σχετικό sms. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, μπορεί να εξαιρεθούν από την αποστολή sms άτομα μιας κάποιας ηλικίας, π.χ. άνω των 70 ετών, που θα εξακολουθήσουν να μετακινούνται με την συμπλήρωση του σχετικού εντύπου καθώς επίσης και η μετακίνηση συζύγων, εκ των οποίων, όμως, ένας τουλάχιστον θα έχει κινητό και θα έχει αποστείλει σχετικό sms.

Σε περίπτωση έγκρισης, λοιπόν, το μήνυμα στην πρώτη σειρά θα αναφέρει⁵· ΕΓΚΡΙΣΗ [Κωδικός κατηγορίας] [Αύξων αριθμός αίτησης ημερήσιας εξόδου για τον συγκεκριμένο κωδικό] [Ώρα: Λεπτά] και από κάτω τα στοιχεία του αιτούντος και τη διεύθυνση του. Σε περίπτωση πάλι απόρριψης, λόγω υπέρβασης του αριθμού των ημερησίων εξόδων που έχουν αιτηθεί θα αναγράφεται ΑΠΟΡΡΙΨΗ⁶ αντί για ΕΓΚΡΙΣΗ και στη συνέχεια όλα όσα αναφέρθηκαν παραπάνω.

Αναδιάταξη της μορφής και του περιεχομένου της άδειας εξόδου από το σπίτι

Το μέρος των επιθυμητών επιλογών για έξοδο από το σπίτι μπορεί να αναπροσαρμοσθεί κατά τρόπο που θα καλύπτει καλύτερα τόσο τις επιλογές κάποιου όσο και την υπενθύμιση για τον επιτρεπόμενο αριθμό των ημερησίων εξόδων για τον ίδιο σκοπό καθώς και τη χρονική διάρκεια της αιτούμενης άδειας σε περίπτωση έλεγχου της. Συγκεκριμένα, προτείνεται αυτά που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη οι χρήστες, σχετικά με τις επιλογές τους, να έχουν ως εξής:

Κωδικός	Κατηγορία εξόδου	Αριθμός ημερησίων εξόδων	Χρονική7 διάρκεια (ώρες)
Α	Άθληση - Κατοικίδια
Α1	Σωματική άσκηση	1	1
Α2	Βόλτα κατοικίδιου ζώου	2	1
Δ	Δημόσιο -Τράπεζες
Δ1	Μετάβαση σε Δημόσια υπηρεσία ή Τράπεζα	2	2
Θ	Θεραπείες - Αιμοδοσίες
Θ1	Επίσκεψη σε γιατρό, μετάβαση σε Διαγνωστικό Κέντρο ή για αιμοδοσία	1	4
Θ2	Μετάβαση σε Φαρμακείο	1	1
Κ	Κοινωνικά - Οικογενειακά
Κ1	Μετάβαση σε τελετή Γάμου ή Κηδείας	1	4
Κ2	Μετάβαση διαζευγμένων ή εν διαστάσει γονέων σε τέκνα τους	Περιοδικά*	4
Π	Προμήθειες – Αγορές - Καλλωπισμός
Π1	Μετάβαση σε κατάστημα προμηθειών αγαθών πρώτης ανάγκης	Περιοδικά*	2
Π2	Μετάβαση σε κατάστημα ειδών ένδυσης, υπόδησης, εποχιακών και κόμμωσης	Περιοδικά*	2**
Σ	Συνοδεία - Παροχή βοήθειας
Σ1	Συνοδεία ανηλίκων μαθητών προς/από σχολείο	2	1
Σ2	Παροχή βοήθειας σε άτομα που έχουν ανάγκη	1	4

*  Θα δοθούν σε ό,τι ακολουθεί σχετικές διευκρινήσεις

* * Για την κόμμωση γυναικών η χρονική διάρκεια για τον κωδικό αυτό θα είναι 3 ώρες, χρονικό διάστημα που θα ισχύει γενικά μετά τις 6 Ιανουαρίου 2021.

Μετακινήσεις με επιλογές όλων των κωδικών, εκτός των Κ2, Π1 και Π2 (βλέπε επόμενα)

♦   Αυτές θα είναι δυνατές για όλο το χρονικό διάστημα που ισχύουν τα μέτρα, όπου, όμως, οι επιλογές Α1 και Α2 θα γίνονται με αυστηρή τήρηση (επιτέλους) των σχετικών όρων, σχετικά με τα όρια μετακίνησης, που προβλέπονται.

Μετακινήσεις με επιλογή Κ2

♦   Η επιλογή Κ2 (επικοινωνία διαζευγμένων ή εν διαστάσει γονέων με τέκνα) θα είναι δυνατή μέχρι μία φορά την ημέρα, ανάλογα, όμως, με το εάν ο καταληκτικός αριθμός του κινητού τηλεφώνου των ενδιαφερομένων ταιριάζει με αυτόν της τρέχουσας ημερομηνίας, με εξαίρεση τις παραμονές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς (ενδεχόμενα και του Πάσχα), τις Κυριακές καθώς και όλες τις επίσημες αργίες του κράτους, όπου η μετακίνηση θα είναι δυνατή, ανεξάρτητα από την τρέχουσα ημερομηνία, η επαφή, όμως, με τα παιδιά θα εξαρτάται από τη σχετική συνεννόηση των τέως συζύγων, γεγονός, όμως, που μπορεί να επιβεβαιωθεί σε σχετικό έλεγχο. Σε κάθε περίσταση μπορεί να ζητηθεί δημόσιο έγγραφο που να πιστοποιεί την οικογενειακή κατάσταση που υφίσταται.

Μετακινήσεις με επιλογή⁸ Π1 ή Π2 μέχρι την 6η Ιανουαρίου 2021

♦   Η επιλογή των κωδικών αυτών θα είναι δυνατή μέχρι μία φορά την ημέρα, ανάλογα με το εάν ο καταληκτικός αριθμός του κινητού τηλεφώνου των ενδιαφερομένων και η αντίστοιχη τρέχουσα ημερομηνία είναι μονή ή ζυγή, δεν θα είναι όμως δυνατή για την ίδια ημέρα η επιλογή και των δύο αυτών κωδικών.

Μετακινήσεις με επιλογή⁸ Π1 ή Π2 μετά την 6η Ιανουαρίου 2021

♦   Η επιλογή του κωδικού Π1 θα είναι δυνατή μέχρι μία φορά την ημέρα, ανάλογα με το εάν ο καταληκτικός αριθμός του κινητού τηλεφώνου των ενδιαφερομένων και η αντίστοιχη τρέχουσα ημερομηνία είναι μονή ή ζυγή.

♦   Η επιλογή του κωδικού Π2 θα είναι δυνατή μέχρι μία φορά την ημέρα, ανάλογα με το εάν ο καταληκτικός αριθμός του κινητού των ενδιαφερομένων ταιριάζει με αυτόν της τρέχουσας ημερομηνίας⁹.

Επίλογος

«Αλλ’ η, το λεγόμενον, κατόπιν εορτής ήκομεν;», δηλαδή, για να θυμηθούμε λίγο και τα αρχαία κείμενα που διδαχτήκαμε(;): μήπως, όπως λένε, φτάσαμε κατόπιν εορτής;

Και στην προκειμένη περίπτωση, μήπως όσα όλα όσα αναφέραμε και προτείνουμε δεν έχουν πλέον νόημα, αφού τα νέα μέτρα, σχετικά με το άνοιγμα του λιανεμπορίου, έχουν ήδη ανακοινωθεί και απ’ ό,τι φαίνεται θα εξακολουθήσουμε γενικά να τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις των γεγονότων;

Ακριβώς, λοιπόν, επειδή δεν πρέπει να τρέχουμε γενικά πίσω από τα γεγονότα και ειδικά αυτά της πανδημίας του κορωνοϊού που, όπως φαίνεται, θα συνεχιστούν για πολλούς μήνες ακόμη, παρά την ύπαρξη των εμβολίων και την έναρξη του εμβολιασμού του πληθυσμού, τουλάχιστον του μέρους αυτού που δεν έχει εμβολιαστεί με το εμβόλιο της «συνωμοσιλογίας», ταλαιπωρώντας την υγεία μας, σωματική και ψυχική, καθώς και την οικονομία, απειλώντας με λουκέτο τις επιχειρήσεις, μικρές και μεγάλες, και στέλνοντας στην ανεργία και την ανέχεια χιλιάδες συνανθρώπους μας, πιστεύουμε ότι:

 Τα μέτρα αυτά ή, εν πάσει περιπτώσει, όποια άλλα αντίστοιχα προταθούν, σε συνδυασμό με αυτά που ήδη υπάρχουν (click-away) και που θα μπορούν να περιορίσουν, ρεαλιστικά όμως, τις άσκοπες μετακινήσεις¹⁰, που είναι μεταξύ εκείνων των παραγόντων που επιβαρύνουν σημαντικά την υγειονομική κατάσταση της χώρας, μέτρα που θα δώσουν, όμως, και το φιλί της ζωής σε ζωτικούς κλάδους της οικονομίας, που τώρα ψυχορραγούν, πρέπει να εφαρμοστούν το ταχύτερο.

Το «πινκ-πονκ» ανάμεσα σε επιδημιολόγους και κυβέρνηση, με τους πρώτους να προτείνουν σωστά μέτρα, σύμφωνα, βέβαια, με τη δική τους σκοπιά και την τρέχουσα εξέλιξη των πραγμάτων και την κυβέρνηση να λαμβάνει ατελέσφορα, όπως ήδη εξηγήσαμε, μέτρα για τον περιορισμό της πανδημίας, που εναλλάσσονται μεταξύ δήθεν αυστηρού και λιγότερου αυστηρού lockdown,  μέτρα που είναι, όμως, ούτως ή άλλως εξοντωτικά για την οικονομία, και με εμάς, όλους τους υπόλοιπους, αμήχανους παρατηρητές, πρέπει κάποτε να τελειώνει!

 

Σημειώσεις

1.    Είναι εκπληκτικό το πόσο γρήγορα βρίσκουμε τρόπους (προσχηματικούς ουσιαστικά) για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που παρουσιάζονται. Έτσι, δεν πρόλαβαν τα «Everest» να εισαγάγουν τον τρόπο να παραλαμβάνεις τον καφέ που παρήγγειλλες από το αυτοκίνητο, υπηρεσία «on the road», και ιδού… click-away εγένετο!

Η ουσία, όμως, είναι ότι, πέραν των άλλων, τα «ΕΛΤΑ» φάνηκαν ανέτοιμα, για μια ακόμη φορά, να αρπάξουν την ευκαιρία που παρουσιάστηκε, την αδυναμία δηλαδή των εταιριών ταχυμεταφορών να ανταποκριθούν έγκαιρα στην παράδοση των παραγγελιών, και να κερδίσουν το χαμένο έδαφος. Αντίθετα, με τη συρρίκνωση τους, παρουσίασαν και στον τομέα αυτό επιδόσεις χειρότερες και από τους ανταγωνιστές τους, χωρίς, βέβαια, να έχουν και τον ίδιο φόρτο παραδόσεων.

2.    Η μεγάλη καθυστέρηση ή μάλλον ολιγωρία έγκειται βασικά στο ότι δεν συνεχίστηκε η υποχρεωτική χρήση μάσκας καθώς και η απαγόρευση συναθροίσεων πέραν ενός αριθμού ατόμων. Τα μέτρα αυτά, τα πλέον ανέξοδα, αλλά και τα πλέον αποτελεσματικά, θα είχαν γλυτώσει πολλές ζωές και τη χώρα μας να μπει ξανά σε lockdown και τα όσα δυσάρεστα αυτό συνεπάγεται.

Βέβαια, εδώ ανακύπτει, όπως και σε τόσα άλλα άλλα ζητήματα που κάθε τόσο παρουσιάζονται και μας εκπλήσσουν δυσάρεστα, το θέμα της έλλειψης πραγματικής Παιδείας, αυτής που διαμορφώνει ανθρώπινους χαρακτήρες και κάνει τον άνθρωπο πραγματικά Άνθρωπο! Και αυτό λέγεται με αφορμή το φαινόμενο που παρουσιάστηκε οι νεώτερες ηλικίες να αδιαφορούν κυριολεκτικά για τις συνέπειες των πράξεων τους, στριμωχνόμενοι σε bar, αλλά και σε άλλους χώρους, για να διασκεδάσουν (ζορίστηκαν πολύ βλέπετε τα παιδιά από την κλεισούρα!), θεωρώντας απλώς ότι αυτοί δεν προσβάλλονται από τον κορωνοϊό και επομένως δεν πάνε… να ψοφήσουν όλοι οι άλλοι!

3.   Οι προτάσεις και οι περιορισμοί που αυτές συνεπάγονται σχετικά με τις εξόδους από το σπίτι μπορεί να μην ισχύσουν, μερικώς ή ολικώς και κατά την κρίση των αρμοδίων αρχών, για πολύ μικρά ή απομακρυσμένα χωριά. Από την άλλη πάλι, εάν μια περιοχή είναι ιδιαίτερα επιβαρυμένη, μπορεί να περιοριστούν ακόμα περισσότερο οι όποιες μετακινήσεις ή επιπρόσθετα να μην επιτραπεί να λειτουργήσει καθόλου το λιανεμπόριο.

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η τυχόν μερική καταστρατήγηση των μέτρων που προτείνονται δε αναιρεί τη γενικότερη συμβολή που αυτά μπορεί να έχουν στον περιορισμό της κατάχρησης των μετακινήσεων και τη συμβολή τους, ως εκ τούτου, στον περιορισμό της εξάπλωσης τους κορωνοϊού.

4.   Τα περιοριστικά αυτά μέτρα για μετακινήσεις μεταξύ Περιφερειακών ενοτήτων δεν αναιρούν τις μετακινήσεις για ειδικούς λόγους εντός γεωγραφικών περιοχών (π.χ. μετάβαση σε Νοσοκομείο που βρίσκεται σε άλλη Περιφερειακή ενότητα της Αττικής), αλλά και εκτός αυτών (π.χ. συλλογή ελαιοκάρπων). Όσον αφορά τα μέτρα που εδώ προτείνονται, αυτά δεν αναιρούν και όλα τα άλλα που ήδη υπάρχουν, π.χ. χρήση μάσκας, νυχτερινό ωράριο απαγόρευσης κυκλοφορίας, αποφυγή συνωστισμού κ.λπ., που όχι μόνο εξακολουθούν να ισχύουν, αλλά (ειδικά τα τελευταία) πρέπει και να εφαρμόζονται!

5.  Οι αλλαγές που συνεπάγονται στο υπάρχον πληροφοριακό σύστημα, με την υιοθέτηση των μέτρων που προτείνονται, θεωρούμε ότι βασικά δεν αποτελούν πρόβλημα στον επαναπρογραμματισμό κάποιων τμημάτων του κώδικα λογισμικού που υπάρχει, ενδεχόμενα, όμως, απαιτηθεί η επέκταση του υπάρχοντος εξοπλισμού για τη φιλοξενία της σχετικής βάσης δεδομένων που θα χρειαστεί.

Θα πρέπει, πάντως, να σημειωθεί ότι στη βάση αυτή, εκτός από τον αριθμό τηλεφώνου εκείνου που αιτεί μετακίνηση, τον κωδικό μετακίνησης και τον αριθμό εξόδων που για αυτόν τον κωδικό έχουν αιτηθεί, δεν θα αποθηκεύεται κανένα άλλο στοιχείο. Εξάλλου, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η βάση αυτή θα εκκαθαρίζεται στην αρχή κάθε επόμενης ημέρας.

6.    Για αποφυγή πρόκλησης σκόπιμης υπερφόρτωσης του συστήματος με αποστολή επαναλαμβανόμενων sms με τον ίδιο κωδικό, παρά τη λήψη από τον χρήστη μηνύματος ότι υπάρχει υπέρβαση του αριθμού των μετακινήσεων για τον κωδικό αυτό, ο κωδικός αυτός για το συγκεκριμένο τηλεφωνικό αριθμό θα «μπλοκάρεται» και τα σχετικά sms θα χρεώνονται(!) μέχρι τη λήξη της ημέρας, οπότε και θα εκκαθαρίζεται η βάση δεδομένων.

7.    Ο χρονικός αυτός περιορισμός δεν θα εμφανίζεται πουθενά, θα είναι, όμως, υπόψη αυτών που επιλέγουν ένα κωδικό για μετακίνηση καθώς και των αρχών που διενεργούν τους σχετικούς ελέγχους.

8.   Για να αποτραπεί η δόλια παράκαμψη των περιορισμών που συνεπάγεται οι επιλογή αυτή, θα πρέπει, το συντομότερο από την ανακοίνωση των μέτρων αυτών, να απαγορευθούν οι νέες συνδέσεις κινητών τηλεφώνων, όταν ήδη υπάρχει μία στο όνομα του ενδιαφερομένου ή όταν γίνεται αίτηση για απόκτησης σύνδεσης στο όνομα τέκνου ηλικίας κάτω των 15 ετών.

9.   Αντίστοιχες ρυθμίσεις για τους κωδικούς Π1 και Π2, εφόσον βέβαια διατηρούνται τα μέτρα, μπορεί να ισχύσουν και κατά την περίοδο του Πάσχα.

10.  Επειδή οι καθυστερήσεις στης παραδόσεις των παραγγελιών από τις εταιρίες ταχυμεταφορών είναι ουσιαστικά ο κύριος λόγος της καθιέρωσης του λεγόμενου click-away, γεγονός που ουσιαστικά συντελεί, όπως και να το κάνουμε, στην κινητικότητα των πολιτών, θα μπορούσε από την Πολιτεία να επιβληθεί μια ρήτρα για καθυστερημένη παράδοση, που θα υποχρέωνε τις εταιρίες αυτές να την καταβάλλουν στον παραλήπτη για κάθε ημέρα καθυστέρησης π.χ. αυτή να είναι το ήμισυ του κόστους των μεταφορικών που ο τελευταίος κατέβαλε. Εξάλλου, με δεδομένο ότι το ηλεκτρονικό εμπόριο ήρθε για να μείνει, είναι απαράδεκτο οι εταιρίες αυτές να μην προσλαμβάνουν νέο προσωπικό για να καλύψουν τις αυξημένες κατά πολύ ανάγκες τους, όταν μάλιστα τόσος κόσμος βρίσκεται χωρίς δουλειά!