ΤΑ... ΨΗΦΑΛΑΚΙΑ

Έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενες αναρτήσεις ότι ο σύγχρονος τρόπος διακυβέρνησης στις χώρες που όχι μόνο λέγονται, αλλά και είναι Δημοκρατίες, γίνεται αναγκαστικά, λόγω του μεγέθους των κρατών σήμερα, σε αντίθεση με τις πόλεις - κράτη της αρχαιότητας, μέσω  των λεγόμενων αντιπροσώπων, δηλαδή των εκλεγμένων βουλευτών, λόγος για τον οποίο οι Δημοκρατίες αυτές καλούνται και αντιπροσωπευτικές Δημοκρατίες

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ 4ο

Περνώντας πλέον στο τέταρτο και τελευταίο μέρος της σειράς αυτής, θα εξετάσουμε ένα ζήτημα που αποτελεί την καρδιά της Δημοκρατίας, την επιλογή δηλαδή των αντιπροσώπων των πολιτών που θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας καθώς και το νομοθετικό έργο που είναι αναγκαίο.

Η επιλογή όμως αυτή, εάν ομιλούμε για πραγματικές Δημοκρατίες και όχι Δημοκρατίες μόνο κατ’ όνομα, πρέπει να υπακούει σε τρεις βασικούς κανόνες, δηλαδή:

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ 3ο

Περνώντας πλέον στο τρίτο μέρος της σειράς αυτής, πιστεύουμε ότι, με τα όσα προτάθηκαν στα προηγούμενα και με αυτά που ακολουθούν στην ανάρτηση αυτή, απλά ο μεγάλος ασθενής, το Δημοκρατικό δηλαδή πολίτευμα και ο τρόπος διακυβέρνησης, θα ξαναβρούν τον σωστό τρόπο λειτουργίας τους, αυτόν που χαρακτηρίζει από την γέννηση της τη Δημοκρατία, την δυνατότητα δηλαδή έκφρασης της βούλησης των πολλών και τον έλεγχο των πράξεων των εκλεγμένων αρχόντων!

Ξεκινάμε δε με τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας και τη σωστή λειτουργία του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος, διότι αυτά προέχουν και, ως γνωστόν, «το ψάρι

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ 2ο

Στο πρώτο μέρος της σειράς αυτής, αφού παρουσιάσαμε στοιχεία που δείχνουν ότι η Δημοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο βρίσκεται, αλλού λιγότερο και αλλού περισσότερο, σε κρίση, εντοπίσαμε το ενδιαφέρον μας και στο τι συμβαίνει στη χώρα μας, την Ελληνική Δημοκρατία.

Αναφέραμε έτσι τα βασικά αίτια που την καθιστούν προβληματική, αφήνοντας κατά μέρος τα μεγάλα λόγια, όπως περί «λίκνου της Δημοκρατίας», που το μόνο που κάνουν είναι να μας εφησυχάζουν και να μας αποκοιμίζουν, προβάλλοντας συνεχώς τη μεγαλοσύνη των προγόνων μας και αποκρύπτοντας ότι εμείς, σε σύγκριση, κάνουμε ως σύνολο, ως λαός, ελάχιστα για να τους μοιάσουμε, εκτός βέβαια από την διαρκή πολιτική «φαγωμάρα» που μας κάνει ανίκανους να κοιτάξουμε κατάματα τα πραγματικά μας προβλήματα!

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ 1ο

Ζούμε σε μια εποχή που μεταξύ των άλλων συμβαίνει και το εξής παράδοξο: ενώ ολοένα και περισσότερες χώρες ονομάζονται ως Δημοκρατίες ή προσθέτουν στο όνομα τους και τη λέξη αυτή, οι θεμελιώδεις αρχές της Δημοκρατίας υποχωρούν.

Για να πάρουμε μια γενική εικόνα της κατάστασης που επικρατεί στον κόσμο σχετικά με το επίπεδο που βρίσκεται η Δημοκρατία, η παρακάτω εικόνα του Δείκτη Δημοκρατικότητας (Democracy Index) που ίσχυε για κάθε χώρα το 2016 είναι πολύ αποκαλυπτική.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ… ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ 3o: Η «ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ»!

Η τρίτη και τελευταία ανάρτηση της σειράς αυτής, έχοντας ήδη παρουσιάσει στο 2^ο μέρος της το πώς εξελίχτηκε βασικά η δημόσια αλλά η και κατά κεφαλή φαρμακευτική δαπάνη, κυρίως από το 2009 και μετά, καθώς και το πως βασικά γίνεται από το ΕΟΠΥΥ η τιμολόγηση των φαρμάκων, θα εξετάσει:

      ♦    Την εξέλιξη της κατανομής των δαπανών υγείας στα νοικοκυριά.

      ♦    Πώς γίνεται η διαμόρφωση τιμών στα φαρμακευτικά προϊόντα.

 ♦    Ποια είναι η συμμετοχή του πολίτη στην αγορά φαρμάκου, δηλαδή με άλλα λόγια τι πληρώνει αυτός από την τσέπη του.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ… ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ 2o: ΞΕΤΥΛΙΓΟΝΤΑΣ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ

Μετά τα όσα ενημερωτικά παρουσιάστηκαν με τον ίδιο εισαγωγικό τίτλο στην πρώτη ανάρτηση και έδωσαν μια γενική εικόνα για τις δαπάνες στο χώρο της Υγείας και τους επιμέρους κλάδους της, ερχόμαστε τώρα να δούμε πιο λεπτομερειακά τον τομέα για τον οποίον τόσος θόρυβος γίνεται και απ’ ό,τι φαίνεται, έτσι που έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, θα μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμη, «ζωή να ‘χουμε» που λένε, μέχρι τις προσεχείς εκλογές και βλέπουμε! Είναι ο τομέας της φαρμακευτικής δαπάνης.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

Το θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης είναι αρκετά σύνθετο και μπορεί να μπλέξει κανείς σε ένα κυκεώνα στοιχείων από σχετικές δημοσιεύσεις, όπου στο τέλος δεν θα θυμάται τίποτα ή σχεδόν τίποτα, παραμένοντας με τις απορίες: τελικά τι συνέβη και τι γίνεται με τη φαρμακευτική δαπάνη; αυτή πράγματι μειώθηκε; ή εμείς τελικά είμαστε αυτοί που πληρώνουμε τη διαφορά, το «μάρμαρο» όπως λένε!

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ (ή ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΣΑΛΑΤΑ)

Στην ελληνική γλώσσα οι θέσεις των τόνων έχουν ιδιαίτερη σημασία, διότι μπορεί να αλλάξουν το νόημα μιας λέξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο κύριος τίτλος της παρούσας ανάρτησης. Πράγματι, επειδή είναι με κεφαλαία, ο αναγνώστης μπερδεύεται και δεν μπορεί να καταλάβει άμεσα εάν πρόκειται για μια πολίτικη σαλάτα ή για την πολιτική σαλάτα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, περιμένοντας να το διευκρινίσει με αυτά που θα διαβάσει στη συνέχεια. Αυτό λοιπόν, για να μη κρατάμε και σας σε αγωνία, θα κάνουμε με ό,τι αμέσως ακολουθεί.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ

Στη ροή του χρόνου και στη διαδρομή της Ιστορίας έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται, σε πιο περιορισμένη βέβαια κλίμακα, αλλαγές που αφορούν την ονομασία περιοχών και κρατών, τα σύνορά τους, την γλώσσα που επικρατεί και βέβαια την φυλετική τους σύνθεση.

Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά, στην αρχαιότητα, αρκεί να δει κανείς τις ανακατατάξεις που έγιναν τους τέσσερις τελευταίους αιώνες σε τοπικό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο για να αντιληφθεί του λόγου το αληθές.

ΕΛΛΑΔΑ; ΠΟΙΑ ΕΛΛΑΔΑ!

Είμαστε πράγματι ένας πολύ παράξενος και περίεργος λαός.  Όσον καιρό περνούσαμε καλά, με τα αγαθά να κατακλύζουν τα τραπέζια μας, τα αυτοκίνητα να μην χωράνε στις αυλές μας και το δανεικό χρήμα να ρέει άφθονο από τις κάνουλες των Τραπεζών για να καλύψει κάθε μας ανάγκη, πιθανή ή απίθανη, σχεδόν κανείς δεν έβγαζε κουβέντα, ούτε τον απασχολούσε πώς γίνεται αυτό. Λες και ζούσαμε ένα θαύμα, το σύγχρονο θαύμα της Κανά, όπου όμως, αντί για τον οίνον, πολλαπλασιαζόντουσαν οι βίλλες, τα εξοχικά, τα ακριβά αυτοκίνητα, το εμπόριο των εισαγομένων (κάνε και συ ένα μαγαζάκι, μπορείς!), το παραεμπόριο, οι παραλιακές… όπερες, όπου εκρατείτο, αυστηρά, σειρά προτεραιότητος, τα… ευαγή ιδρύματα κοντά στους αγρότες μας, που πιστοποιούσαν αν τα έσοδα από την σοδειά τους ήταν ικανοποιητικά, τα εορτοδάνεια, τα διακοποδάνεια και τόσα άλλα!