ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ (ή ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΣΑΛΑΤΑ)

Στην ελληνική γλώσσα οι θέσεις των τόνων έχουν ιδιαίτερη σημασία, διότι μπορεί να αλλάξουν το νόημα μιας λέξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο κύριος τίτλος της παρούσας ανάρτησης. Πράγματι, επειδή είναι με κεφαλαία, ο αναγνώστης μπερδεύεται και δεν μπορεί να καταλάβει άμεσα εάν πρόκειται για μια πολίτικη σαλάτα ή για την πολιτική σαλάτα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, περιμένοντας να το διευκρινίσει με αυτά που θα διαβάσει στη συνέχεια. Αυτό λοιπόν, για να μη κρατάμε και σας σε αγωνία, θα κάνουμε με ό,τι αμέσως ακολουθεί.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ

Στη ροή του χρόνου και στη διαδρομή της Ιστορίας έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται, σε πιο περιορισμένη βέβαια κλίμακα, αλλαγές που αφορούν την ονομασία περιοχών και κρατών, τα σύνορά τους, την γλώσσα που επικρατεί και βέβαια την φυλετική τους σύνθεση.

Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά, στην αρχαιότητα, αρκεί να δει κανείς τις ανακατατάξεις που έγιναν τους τέσσερις τελευταίους αιώνες σε τοπικό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο για να αντιληφθεί του λόγου το αληθές.

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙΣ

Ζούμε σ’ ένα κόσμο που αυτά που βλέπουμε στην ουσία δεν είναι έτσι ή δεν υπάρχουν. Αυτό οφείλεται  στον περιορισμό που θέτει η όραση μας τουλάχιστον σχετικά με τα χρώματα, αλλά και στο ότι το φως των άστρων κάνει χιλιάδες, εκατομμύρια ή ακόμη και δισεκατομμύρια χρόνια να φθάσει μέχρι εμάς, τη Γη, γεγονός που σημαίνει ότι ήδη αυτά μπορεί να έχουν εκραγεί και εξαφανιστεί.

Υπάρχουν ακόμη και ένα σωρό άλλα πράγματα που, ενώ πιστεύουμε ότι είναι έτσι, τελικά δεν είναι. Άλλα οφείλονται σε φυσικά φαινόμενα, π.χ. αντικατοπτρισμοί στην έρημο, άλλα σε αθώες οφθαλμαπάτες, όπως ταχυδακτυλουργίες, και  άλλα που οφείλονται στην άγνοια μας ή στο ότι η επιστήμη στο πεδίο αυτό δεν έχει ακόμη προχωρήσει όσο χρειάζεται.

ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ…

Είμαστε, είναι αλήθεια, ένας πολύ περίεργος λαός, τόσο που θα ‘λεγε κανείς, και δεν θα είχε καθόλου άδικο, ότι χρειαζόμαστε ομαδική ψυχανάλυση! Οι λόγοι είναι πολλοί και, όπως λένε αυτοί που έχουν ψάξει το θέμα, οι ρίζες τους φθάνουν αρκετούς αιώνες πίσω, εκεί, στους Βυζαντινούς χρόνους.

VIRTUAL REALITY!

Σας λέω αυτά γιατί σαν λαός κάνουμε επανειλημμένα και με μια απίστευτη εμμονή, λες και δεν έχουμε διδαχτεί τίποτα από τα προηγούμενα, τα ίδια και τα ίδια σφάλματα, τόσο που είναι να απορείς πώς υπάρχουμε ακόμη, όταν μάλιστα περιβαλλόμαστε από τέτοιες και τόσο «φιλικές» χώρες. Μια εξήγηση για το τελευταίο είναι ότι ίσως υπάρχουμε λόγω της καλής έξωθεν, χάρις στους αρχαίους μας προγόνους βέβαια, μαρτυρίας, αλλά και της γεωπολιτικής σημασίας της χώρας μας και των μεγάλων συμφερόντων που υπάρχουν σε μια περιοχή που είναι, και ήταν, καζάνι που βράζει.

ΕΝΑ ΔΩΡΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΡΥΣΑΦΙ!

 Αν αναρωτιέστε γιατί, οι λόγοι είναι

ΤΕΛΙΚΑ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟ ΜΑΡΜΑΡΟ;

 «Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν». Δεν θα μπορούσε κανείς να αποδώσει καλύτερα την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στη χώρα μας από το στοίχο αυτό του τραγουδιού. Τα ίδια και τα ίδια!

Αυτά έρχονται στο μυαλό βλέποντας ειδήσεις και ακούγοντας ραδιοφωνικές εκπομπές να ασχολούνται με το θέμα των πλειστηριασμών. «Κόκκινα δάνεια¹», Τράπεζες, Δανειστές, κυβέρνηση και αντιπολίτευση, ειδικοί και μη καθώς και εκπρόσωποι «συλλογικοτήτων» (άλλο κι αυτό πάλι) γίνονται όλα μαζί ένας «αχταρμάς» και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

déjà vu

Ο όρος προμνησία αναφέρεται στην αίσθηση ότι κάποιος έχει δει ή βιώσει ξανά στο παρελθόν μια κατάσταση. Έχει επικρατήσει, όμως, να χρησιμοποιείται για την κατάσταση αυτήν ο όρος déjà vu (ντέζα βυ) που στη γαλλική γλώσσα σημαίνει "ήδη ιδωμένο".

Αφορμή, που θυμηθήκαμε τον παραπάνω όρο, υπήρξε η πιο πρόσφατη επανάληψη μιας τραγωδίας που εκτυλίχτηκε και τη βίωσαν αυτήν τη φορά οι κάτοικοι περιοχών της Δυτικής Αττικής, βλέποντας να χάνονται σε λίγη ώρα, μέσα στα λασπόνερα που πλημμύρισαν τα σπίτια και τις επιχειρήσεις τους, οι κόποι μιας ζωής.

 Ακόμα χειρότερα, πολλές οικογένειες θρήνησαν δικούς τους ανθρώπους που βρήκαν φρικτό θάνατο, εγκλωβισμένοι ή παρασυρμένοι από τα λασπόνερα των ορμητικών χειμάρρων που, μη βρίσκοντας διέξοδο στα κατά τα άλλα «νόμιμα» μπαζωμένα ρέματα, κατέκλεισαν τα πάντα, κάνοντας την περιοχή να θυμίζει άγρια βομβαρδισμένο τοπίο.