ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ… ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ 3o: Η «ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ»!

Η τρίτη και τελευταία ανάρτηση της σειράς αυτής, έχοντας ήδη παρουσιάσει στο 2^ο μέρος της το πώς εξελίχτηκε βασικά η δημόσια αλλά η και κατά κεφαλή φαρμακευτική δαπάνη, κυρίως από το 2009 και μετά, καθώς και το πως βασικά γίνεται από το ΕΟΠΥΥ η τιμολόγηση των φαρμάκων, θα εξετάσει:

      ♦    Την εξέλιξη της κατανομής των δαπανών υγείας στα νοικοκυριά.

      ♦    Πώς γίνεται η διαμόρφωση τιμών στα φαρμακευτικά προϊόντα.

 ♦    Ποια είναι η συμμετοχή του πολίτη στην αγορά φαρμάκου, δηλαδή με άλλα λόγια τι πληρώνει αυτός από την τσέπη του.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ… ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ 2o: ΞΕΤΥΛΙΓΟΝΤΑΣ ΣΤΑΔΙΑΚΑ ΤΟ ΚΟΥΒΑΡΙ

Μετά τα όσα ενημερωτικά παρουσιάστηκαν με τον ίδιο εισαγωγικό τίτλο στην πρώτη ανάρτηση και έδωσαν μια γενική εικόνα για τις δαπάνες στο χώρο της Υγείας και τους επιμέρους κλάδους της, ερχόμαστε τώρα να δούμε πιο λεπτομερειακά τον τομέα για τον οποίον τόσος θόρυβος γίνεται και απ’ ό,τι φαίνεται, έτσι που έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, θα μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμη, «ζωή να ‘χουμε» που λένε, μέχρι τις προσεχείς εκλογές και βλέπουμε! Είναι ο τομέας της φαρμακευτικής δαπάνης.

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

Το θέμα της φαρμακευτικής δαπάνης είναι αρκετά σύνθετο και μπορεί να μπλέξει κανείς σε ένα κυκεώνα στοιχείων από σχετικές δημοσιεύσεις, όπου στο τέλος δεν θα θυμάται τίποτα ή σχεδόν τίποτα, παραμένοντας με τις απορίες: τελικά τι συνέβη και τι γίνεται με τη φαρμακευτική δαπάνη; αυτή πράγματι μειώθηκε; ή εμείς τελικά είμαστε αυτοί που πληρώνουμε τη διαφορά, το «μάρμαρο» όπως λένε!

ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΕΣ... ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΜΕΡΟΣ 1o: ΠΙΑΝΟΝΤΑΣ ΤΟ ΝΗΜΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΡΧΗ

Το καλό και το κακό είναι δύο έννοιες ουσιαστικά αλληλένδετες. Το σήμα στα φαρμακεία με τον «όφη» και το δισκοπότηρο που αυτός εκκρίνει το δηλητήριο του, αν και ο «όφις» συνδέεται  μυθολογικά και με τον ίδιο τον Ασκληπιό και τις θεραπευτικές του μεθόδους, υποδηλώνει κατά βάθος αυτό, ότι το δηλητήριο, το φάρμακο δηλαδή, μπορεί να θεραπεύσει, μπορεί όμως και να σκοτώσει, έχει όπως λέμε παρενέργειες. Εξαρτάται από τη χρήση του που κάνει ο καθένας.

Σχετικά με την αλληλοσύνδεση του καλού και του κακού αναφέρεται όμως και το γνωστό απόφθεγμα: «Ουδέν κακόν αμιγές καλού». Ναι, μας το είπαν κι αυτό, με λίγες μόνο λέξεις, οι «άνθρωποι», αυτοί που με τόσο υπερηφάνεια αποκαλούμε «αρχαίους ημών προγόνους».

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ (ή ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΗ ΣΑΛΑΤΑ)

Στην ελληνική γλώσσα οι θέσεις των τόνων έχουν ιδιαίτερη σημασία, διότι μπορεί να αλλάξουν το νόημα μιας λέξης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο κύριος τίτλος της παρούσας ανάρτησης. Πράγματι, επειδή είναι με κεφαλαία, ο αναγνώστης μπερδεύεται και δεν μπορεί να καταλάβει άμεσα εάν πρόκειται για μια πολίτικη σαλάτα ή για την πολιτική σαλάτα του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, περιμένοντας να το διευκρινίσει με αυτά που θα διαβάσει στη συνέχεια. Αυτό λοιπόν, για να μη κρατάμε και σας σε αγωνία, θα κάνουμε με ό,τι αμέσως ακολουθεί.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΣΑΛΑΤΑ

Στη ροή του χρόνου και στη διαδρομή της Ιστορίας έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται, σε πιο περιορισμένη βέβαια κλίμακα, αλλαγές που αφορούν την ονομασία περιοχών και κρατών, τα σύνορά τους, την γλώσσα που επικρατεί και βέβαια την φυλετική τους σύνθεση.

Τα παραδείγματα είναι πάμπολλα και δεν χρειάζεται να πάμε πολύ μακριά, στην αρχαιότητα, αρκεί να δει κανείς τις ανακατατάξεις που έγιναν τους τέσσερις τελευταίους αιώνες σε τοπικό, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο για να αντιληφθεί του λόγου το αληθές.

ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΕΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΠΑΤΗΣΕΙΣ

Ζούμε σ’ ένα κόσμο που αυτά που βλέπουμε στην ουσία δεν είναι έτσι ή δεν υπάρχουν. Αυτό οφείλεται  στον περιορισμό που θέτει η όραση μας τουλάχιστον σχετικά με τα χρώματα, αλλά και στο ότι το φως των άστρων κάνει χιλιάδες, εκατομμύρια ή ακόμη και δισεκατομμύρια χρόνια να φθάσει μέχρι εμάς, τη Γη, γεγονός που σημαίνει ότι ήδη αυτά μπορεί να έχουν εκραγεί και εξαφανιστεί.

Υπάρχουν ακόμη και ένα σωρό άλλα πράγματα που, ενώ πιστεύουμε ότι είναι έτσι, τελικά δεν είναι. Άλλα οφείλονται σε φυσικά φαινόμενα, π.χ. αντικατοπτρισμοί στην έρημο, άλλα σε αθώες οφθαλμαπάτες, όπως ταχυδακτυλουργίες, και  άλλα που οφείλονται στην άγνοια μας ή στο ότι η επιστήμη στο πεδίο αυτό δεν έχει ακόμη προχωρήσει όσο χρειάζεται.

ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ…

Είμαστε, είναι αλήθεια, ένας πολύ περίεργος λαός, τόσο που θα ‘λεγε κανείς, και δεν θα είχε καθόλου άδικο, ότι χρειαζόμαστε ομαδική ψυχανάλυση! Οι λόγοι είναι πολλοί και, όπως λένε αυτοί που έχουν ψάξει το θέμα, οι ρίζες τους φθάνουν αρκετούς αιώνες πίσω, εκεί, στους Βυζαντινούς χρόνους.

VIRTUAL REALITY!

Σας λέω αυτά γιατί σαν λαός κάνουμε επανειλημμένα και με μια απίστευτη εμμονή, λες και δεν έχουμε διδαχτεί τίποτα από τα προηγούμενα, τα ίδια και τα ίδια σφάλματα, τόσο που είναι να απορείς πώς υπάρχουμε ακόμη, όταν μάλιστα περιβαλλόμαστε από τέτοιες και τόσο «φιλικές» χώρες. Μια εξήγηση για το τελευταίο είναι ότι ίσως υπάρχουμε λόγω της καλής έξωθεν, χάρις στους αρχαίους μας προγόνους βέβαια, μαρτυρίας, αλλά και της γεωπολιτικής σημασίας της χώρας μας και των μεγάλων συμφερόντων που υπάρχουν σε μια περιοχή που είναι, και ήταν, καζάνι που βράζει.