ΕΓΚΛΗΜΑTA… ΧΩΡΙΣ ΤΙΜΩΡΙΑ;

 Υπάρχει το εξής, σχεδόν διαχρονικό και πάντα επίκαιρο, ερώτημα:

Η πρόκληση θανάτου ανθρώπου ή ανθρώπων που όχι μόνο δεν συμμετείχαν σε εγκληματικές ενέργειες ή στρατιωτικές επιχειρήσεις, αλλά ούτε εμπλέκονταν σε αυτές και ο χαρακτηρισμός της πράξης αυτής ως εγκληματικής εξαρτάται από την πολιτική ιδεολογία του ανθρώπου ή των ανθρώπων που την διέπραξαν ή την προκάλεσαν, τα θρησκευτικά τους πιστεύω, το εάν είναι νικητές ή ηττημένοι καθώς και από το πολίτευμα ή το καθεστώς του κράτους ή των κρατών  που είναι υπεύθυνα, άμεσα ή έμμεσα, για το γεγονός αυτό;

Ακόμη περαιτέρω εξαρτάται από τις εκάστοτε υπάρχουσες συγκυρίες καθώς και από το εάν τα θύματα είναι πλούσια ή φτωχά, από τον εάν είναι γνωστά μας ή άγνωστα ή ακόμη από το εάν βρίσκονται κοντά μας, στον εθνικό ή ευρύτερα γνωστό σε μας γεωγραφικό χώρο, ή βρίσκονται μακριά μας, σε περιοχές και χώρες απόμακρες που ό,τι

ΑΡΙΣΤΕΡΑ; ΠΟΙΑ ΟΜΩΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑ!

Είμαστε εδώ και καιρό μάρτυρες ενός εξαιρετικά σημαντικά γεγονότος, της σταδιακής αποδόμησης στην Ελλάδα της λεγόμενης Αριστεράς, τουλάχιστον του τμήματος αυτής που απέμεινε μετά και την συρρίκνωση του πάλαι ποτέ πανίσχυρου ΠΑΣΟΚ και την εξαΰλωση ουσιαστικά της πολλά υποσχόμενης τότε ΔΗΜΑΡ.

Το γεγονός αυτό θα έχει ως συνέπεια, κάτι που συμβαίνει συνήθως, την μετατόπιση του εκλογικού σώματος προς την άλλη πλευρά, την Δεξιά, μπορεί όμως να έχει και εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες, παρασύροντας μέρος της κοινωνίας είτε προς ακραίες συντηρητικές κατευθύνσεις και ιδεολογίες ή το αντίθετο, προς την ριζοσπαστική εκδοχή, στην πολιτική, της Αριστεράς, την λεγόμενη "ακροαριστερά", γεγονός που, όπως είναι ευνόητο, και τα δύο δεν είναι ό,τι καλύτερο.

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΠΑΓΚΕΤΑ ή ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΞΙΜΑΔΙ; ΜΕΡΟΣ 4ο

Φθάνοντας πλέον στο 4^ο και τελευταίο μέρος της σειράς αυτής των αναρτήσεων και έχοντας αναφέρει στο προηγούμενο τόσο την αλλαγή που απαιτείται να γίνει στο πολίτευμα της χώρας, με τη μετάβαση του από Προεδρευομένη σε Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όσο και κάποιες βασικές αλλαγές και προσθήκες που χρειάζονται να γίνουν στο Σύνταγμα, λόγω της αλλαγής αυτής, αλλά και ανεξάρτητα απ’ αυτήν, συνεχίζουμε και με τις υπόλοιπες αλλαγές και προσθήκες στα Άρθρα του Συντάγματος που η προσωπική μας εμπειρία τις έχει κάνει τουλάχιστον προφανείς.

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΠΑΓΚΕΤΑ ή ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΞΙΜΑΔΙ; ΜΕΡΟΣ 3ο

Ολοκληρώνοντας την βασική παρουσίαση και σύγκριση των δύο χαρακτηριστικών μορφών της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, δηλαδή την Γαλλική Προεδρική και τη Ελληνική Προεδρευομένη, έχοντας βγάλει και τα αναγκαία συμπεράσματα το ερώτημα που επανέρχεται για μία ακόμη φορά είναι: Τι μέλλει γενέσθαι;

Το ερώτημα αυτό γίνεται ιδιαίτερα επίκαιρο όταν έχει γίνει αντιληπτό (ελπίζω τουλάχιστον, μετά και όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης) το που οδήγησαν την χώρα και τους ανθρώπους της οι παλινωδίες του πολιτικού συστήματος που, αν και φέρει το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης, εξακολουθεί να πορεύεται, στη πλειονότητα του, ακόμη με πυξίδα το κομματικό όφελος, την παραμονή όσο το δυνατόν περισσότερο στην εξουσία και την αποφυγή, με οποιονδήποτε τρόπο και μέσο, οτιδήποτε θα είχε για αυτό πολιτικό κόστος!

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΠΑΓΚΕΤΑ ή ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΞΙΜΑΔΙ; ΜΕΡΟΣ 2ο

Στο πρώτο μέρος της σειράς αυτής των αναρτήσεων είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε τα βασικά σημεία που χαρακτηρίζουν τη λειτουργία μιας Προεδρική Δημοκρατία, φέρνοντας ως παράδειγμα, το καλύτερο ίσως, αυτό της Γαλλίας. Στο δεύτερο μέρος της σειράς αυτής θα γνωρίσουμε τα αντίστοιχα σημεία λειτουργίας μιας Προεδρευομένης Δημοκρατίας, φέρνοντας ως παράδειγμα αυτό που είναι πιο κοντά μας, αυτό της Ελλάδας.

Στο τέλος της ανάρτησης αυτής, έχοντας πλέον γνωρίσει βασικά τον τρόπο λειτουργίας των δύο αυτών μορφών αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, θα κάνουμε τις αναγκαίες συγκρίσεις μεταξύ τους, βγάζοντας και τα αναγκαία συμπεράσματα.

ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. ΓΑΛΛΙΚΗ ΜΠΑΓΚΕΤΑ ή ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΞΙΜΑΔΙ; ΜΕΡΟΣ 1ο

Σε προηγούμενη σειρά αναρτήσεων με τον τίτλο «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΑΚΑΙΩΜΑΤΑ & ΤΑΞΙΚΗ ΠΑΛΗ» αναλύθηκαν μεταξύ των άλλων τόσο το τι πραγματικά εμπεριέχει η έννοια της Δημοκρατίας όσο και το τι περιλαμβάνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, καταλήγοντας στο ότι αυτά τα δύο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένα και ότι η όποια αλλοίωση ή περιορισμός του ενός έχει αναπόφευκτα σημαντικές συνέπειες στο άλλο, μέχρι του σημείου ακόμη και να το αναιρεί.

Στις αναρτήσεις αυτές αναφέρθηκαν επίσης οι διαφορές της αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας με τις σύγχρονες Δημοκρατίες, που είναι βασικά κοινοβουλευτικού τύπου, είναι δηλαδή αντιπροσωπευτικές, όπου επισημάνθηκε ότι σε αντίθεση με την πρώτη στις σύγχρονες Δημοκρατίες:

ΕΛΛΑΔΑ; ΠΟΙΑ ΕΛΛΑΔΑ!

Είμαστε πράγματι ένας πολύ παράξενος και περίεργος λαός.  Όσον καιρό περνούσαμε καλά, με τα αγαθά να κατακλύζουν τα τραπέζια μας, τα αυτοκίνητα να μην χωράνε στις αυλές μας και το δανεικό χρήμα να ρέει άφθονο από τις κάνουλες των Τραπεζών για να καλύψει κάθε μας ανάγκη, πιθανή ή απίθανη, σχεδόν κανείς δεν έβγαζε κουβέντα, ούτε τον απασχολούσε πώς γίνεται αυτό. Λες και ζούσαμε ένα θαύμα, το σύγχρονο θαύμα της Κανά, όπου όμως, αντί για τον οίνον, πολλαπλασιαζόντουσαν οι βίλλες, τα εξοχικά, τα ακριβά αυτοκίνητα, το εμπόριο των εισαγομένων (κάνε και συ ένα μαγαζάκι, μπορείς!), το παραεμπόριο, οι παραλιακές… όπερες, όπου εκρατείτο, αυστηρά, σειρά προτεραιότητος, τα… ευαγή ιδρύματα κοντά στους αγρότες μας, που πιστοποιούσαν αν τα έσοδα από την σοδειά τους ήταν ικανοποιητικά, τα εορτοδάνεια, τα διακοποδάνεια και τόσα άλλα!