ΑΠΟΡΙΕΣ

Στις φετινές εκδηλώσεις στη μνήμη της εξέγερσης του Πολυτεχνείου νοιώσαμε, για μια ακόμη φορά, «εθνική υπερηφάνεια» και ότι βρισκόμαστε, όπως λένε, σε «καλά χέρια». Οι λόγοι είναι πολλοί, θα αρκεστούμε όμως στους παρακάτω:

♦  Το «ρωμαλέο» κίνημα των κάθε λογής αναρχομπαχαλάκηδων κατόρθωσε και εμπόδισε την είσοδο αυτού του απίστευτου τύπου, που φέρει υπερηφάνως τον τίτλο του υπουργού Παιδείας(!), στο χώρο του Πολυτεχνείου, αποδεικνύοντας έμπρακτα το πόσο «σωστή» ήταν η αντίληψη του τελευταίου περί προάσπισης του Πανεπιστημιακού ασύλου με ένα ρωμαλέο «φοιτητικό» κίνημα που θα αντιμετωπίζει και αποτρέπει την είσοδο… ξένων στοιχείων

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ή... ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ, Μέρος 2ο: Ξεπερνώντας μύθους και παραμύθια

Έχοντας γνωρίσει στο 1^ο μέρος της σειράς αυτής τα βασικά σχετικά με τα συνταξιοδοτικά συστήματα, δίνοντας παράλληλα και τα όποια στοιχεία βοηθούν στην κατανόηση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας σχετικά με το συνταξιοδοτικό, θεωρούμε ότι στο 2^ο μέρος της μπορούμε να προχωρήσουμε παρακάτω, εξετάζοντας κατ’ αρχάς κάποιους μύθους που κυκλοφορούν ευρύτατα σχετικά με το πρόβλημα μας αυτό, μύθους που επαναλαμβάνονται κάθε τόσο, ίσως από άγνοια, αλλά και εσκεμμένα, από κάποιους πολιτικούς και δημοσιογράφους που προσπαθούν να μας πείσουν ότι για το πρόβλημα που δημιουργήθηκε φταίνε, όπως ισχυρίζονται και κοντεύουμε να το συνηθίσουμε, κάποιοι άλλοι και ότι τα πράγματα από εδώ και πέρα, χάρις στα μέτρα που λαμβάνονται, θα πάνε καλά

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ή... ΞΕΦΥΛΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ Μέρος 1ο: Γνωρίζοντας τα βασικά

Είναι μέρες τώρα που παρακολουθούμε τον «καυγά» (εντάξει, έναν από όλους αυτούς που δεν μας αφήνουν να βαριόμαστε) ανάμεσα στους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από τη μία και τα κόμματα της αντιπολίτευσης από την άλλη, όπου πρωτοστατεί η ΝΔ.

Οι πρώτοι, αν και έχουν αναλάβει, κοντά τέσσερα χρόνια τώρα, την διακυβέρνηση της χώρας, φαίνεται, παραδόξως, ότι δεν το έχουν καταλάβει ακόμη, μιας και για όλα αυτά που δεν κάνουν ή δεν μπορούν να κάνουν συνεχίζουν να λένε ότι φταίνε οι προηγούμενοι, οι δανειστές, το κατεστημένο, η γραφειοκρατία, ο κακός (μας ο) καιρός και ότι άλλο υπάρχει ή δεν υπάρχει

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Δεν έχουν περάσει και πολλές μέρες από την καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε τις περιοχές Νταού Πεντέλης, Νέου Βουτζά και Μάτι, αφήνοντας πίσω της εκατοντάδες καμένες οικίες, μια σχεδόν εκατόμβη νεκρών και πλήθος αγνοουμένων, και παρακολουθούμε να παίζεται για μια ακόμη φορά ανάμεσα στα κόμματα της αντιπολίτευσης, κυρίως της αξιωματικής, και την κυβέρνηση αυτό που έχουμε μάθει καιρό τώρα να αποκαλούμε «blame game» ή επί το ελληνικότερο, για να καταλαβαινόμαστε όλοι, σε ποιον θα κάτσει ο «μουτζούρης»

ΤΑ... ΨΗΦΑΛΑΚΙΑ

Έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενες αναρτήσεις ότι ο σύγχρονος τρόπος διακυβέρνησης στις χώρες που όχι μόνο λέγονται, αλλά και είναι Δημοκρατίες, γίνεται αναγκαστικά, λόγω του μεγέθους των κρατών σήμερα, σε αντίθεση με τις πόλεις - κράτη της αρχαιότητας, μέσω  των λεγόμενων αντιπροσώπων, δηλαδή των εκλεγμένων βουλευτών, λόγος για τον οποίο οι Δημοκρατίες αυτές καλούνται και αντιπροσωπευτικές Δημοκρατίες

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ 4ο

Περνώντας πλέον στο τέταρτο και τελευταίο μέρος της σειράς αυτής, θα εξετάσουμε ένα ζήτημα που αποτελεί την καρδιά της Δημοκρατίας, την επιλογή δηλαδή των αντιπροσώπων των πολιτών που θα αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας καθώς και το νομοθετικό έργο που είναι αναγκαίο.

Η επιλογή όμως αυτή, εάν ομιλούμε για πραγματικές Δημοκρατίες και όχι Δημοκρατίες μόνο κατ’ όνομα, πρέπει να υπακούει σε τρεις βασικούς κανόνες, δηλαδή:

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ: ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ, ΜΕΡΟΣ 3ο

Περνώντας πλέον στο τρίτο μέρος της σειράς αυτής, πιστεύουμε ότι, με τα όσα προτάθηκαν στα προηγούμενα και με αυτά που ακολουθούν στην ανάρτηση αυτή, απλά ο μεγάλος ασθενής, το Δημοκρατικό δηλαδή πολίτευμα και ο τρόπος διακυβέρνησης, θα ξαναβρούν τον σωστό τρόπο λειτουργίας τους, αυτόν που χαρακτηρίζει από την γέννηση της τη Δημοκρατία, την δυνατότητα δηλαδή έκφρασης της βούλησης των πολλών και τον έλεγχο των πράξεων των εκλεγμένων αρχόντων!

Ξεκινάμε δε με τον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας και τη σωστή λειτουργία του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος, διότι αυτά προέχουν και, ως γνωστόν, «το ψάρι